Oorsprong

Volgens wetenschappelijk onderzoek bestaat glas reeds zolang de aarde tot nog toe bestaat. Door verschillende natuurverschijnselen wordt het gevormd bij hoge temperaturen. In zijn natuurlijke staat wordt dit materiaal obsidiaan genoemd, waarvan de eerste sporen in de Middellandse Zee gebieden terug te vinden is. Het is amorf van aard, wat wil zeggen dat het geen vaste vorm heeft.

Bij de allereerste poging tot het vervaardigen van kunstwerk uit glas, werd dit gedaan in potten boven openlucht vuur. In deze potten werd sodarijk zand gegiet, die vervolgens verwarmd werd. Naarmate de ontwikkeling verder zijn doorgroei maakte, begon men gesloten ovens te bouwen, waardoor hogere temperaturen bereikt werden. Dit was een belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van glas, aangezien hierdoor de vaste stof vloeibaarder werd en dus ook makkelijker te bewerken was.

Grondstoffen van glas

De voornaamste grondstof voor glas wordt verkregen uit soda en kalkrijke zand en wordt silica, oftewel kwarts, genoemd. Chemisch bekeken kun je glas categoriseren als een mengsel van verschillende silicaten. De samenstelling van deze silicaten zorgt ervoor dat het glas bepaalde kenmerken heeft, zoals een andere brekingsindex of een ander smeltpunt.

Afhankelijk van de grondstoffen kunnen de volgende type glassoorten onderscheiden worden in:

Eerste glas

Dit type glas is zeer kalkrijk en bevat een hoog soda gehalte.

Kwartsglas

Dit type glas kan vervaardigd worden uit de pure vorm van silica. Dit heeft wel tot gevolg dat het glas een enorm hoog smeltpunt heeft en wel boven de 1700 o C.

Hierdoor kan hij moeilijk verwerkt worden tot andere materialen en is het ook vele malen duurder.

Kalknatron glas

Kalknatron glas is de glassoort die in de alledaagse taalgebruik als de term “glas” wordt gebezigd. De bestanddelen zijn voornamelijk kalk, natrium en kwartszand. Het voornaamste gebruik van kalknatron glas is voor onder andere ruiten.

Glas als materiaal voor ramen

Het Romeinse volk was de eerste die glas als materiaal gebruikte voor ramen. Glas was in dit tijdperk een zeer kostbare en zeldzame materiaal, die voorbestemd was voor hoog aanstaande lagen in de bevolking. Gedurende de jaren hierna werd glas voornamelijk gebruikt voor de ramen in religieuze gebouwen, zoals kerken. Pas in het begin van de twintigste eeuw waren fabrieken in staat doorzichtig vensterglas te vervaardigen op grote schaal en tevens op grotere afmetingen. Dit heeft voor een doorbraak gezorgd in de architectuurwereld en vormt de basis voor glasverwerkingen zoals we die nu kennen.